Seizoen 2021-2022 - part 1

by Stef ten Haaf

Beste judoka's, ouders / verzorgers, 

Het eerste deel van seizoen 2021-2022 zit er alweer op. Zoals altijd blik ik graag met jullie terug op dit eerste deel van het seizoen. 

We begonnen na de nodige zomer rust met een nieuw trainersduo. Ikzelf had voor de vakantie al lessen overgenomen en vanaf september was het aan Bas op de dinsdag en aan mij op de zaterdag om samen met onze judoka’s op zoek te gaan naar de vorm die we de laatste jaren hadden. Stiekem waren Bas en ik een mix van zenuwachtig met een vleugje trots. Want hoe mooi is het dat je in de 30 bent en trainer bent van een mooie club. En! als alles een beetje mee zit, dit nog zo’n 40 jaar kan doen?! Maar tegelijkertijd was er ook het besef van: Dit is een behoorlijke verantwoording. Het niveau is nu mede afhankelijk van onze lessen. Maar goed, we hadden (en nog steeds hoor) er zin in! We overlegde veel over wie doet wat, zodat we een goede opbouw hadden naar de examens en af en toe was Marco (onze supervisor) er, om hier ook gevoel bij te krijgen. Trainingen verliepen lekker en we merkte al vrij snel dat we onze eigen hand erop legde. De Nederlandse taal gooide we overboord en we gingen vol op het Japans, het rechts judo moest plaatsmaken voor links en rechts en we scherpte hier en daar wat regels aan zoals wij dachten, dit vinden we naast worpen leren ook bij judo passen. 

Maar op de achtergrond hielde we rekening dat we er nog niet waren. Tijdens de ALV in juni was tenslotte al aangegeven dat we nog een weg te gaan hadden. Zo moest Bas zijn 1e dan (zwarte band) halen om te mogen starten met de opleiding judoleraar A. Moeten we tijdens de opleiding beide 2e dan halen om de opleiding geldig te laten verklaren en moeten we dus ook starten met een opleiding van 1 jaar, waar we 18 weekenden lang onderwezen worden in hoe we judoles moeten geven. Prio was dus de zwarte band van Bas. We hadden geen trainer, dus we hebben onze kata (techniek die je moet kennen voor je zwarte band) vanuit Youtube tutorials eigen gemaakt. Met de camera erbij tijdens het trainen, gooien, vallen, nakijken en verbeteren. Af en toe afzien door lichte blessures, pijntjes, frustratie en vermoeidheid. Maar op 5 december was het zover. Bas deed examen en slaagde. Een eerste stap in wat er nog te komen is, maar wat een belangrijke. Uiteraard voor Bas, want je 1e dan ophalen is gewoon een van de mooiere momenten. Ook voor mij, want ja een van mijn beste vrienden haalt zijn zwarte band, iemand waar ik al jaren lief en leed mee mag meemaken, en daar boven op, mijn trainingsmaat. Maar vooral ook voor de club. Want we zijn op koers. Volgende stop is in mei mijn 2e dan. Hier gaan we ons de komende maanden hard voor maken. Shauny mag (moet) vallen en dan beginnen we weer met gooien, vallen, nakijken en verbeteren. Met als doel mei 2022! 

Ook was de start van het seizoen weer leuker voor ons als vereniging. Ouders mochten weer komen kijken. Alle leeftijdsgroepen mochten weer trainen en er kwamen echt ontzettend veel nieuwe leden. Wat goed is voor de mix op de mat. Het was ook duidelijk dat de dynamiek op de mat niet alleen veranderde door het nieuwe trainersduo, maar ook door het veranderen van onze judoka’s. De pubers werden puber XLs, sommige mini judoka’s stroomde door naar de volgende groep en bleken ontzettend technisch te zijn en de senioren groep die bleef maar groeien. Er stonden op een gegeven moment zelfs meer dames senioren op de mat dan heren. Er werd goed getraind! Hard getraind. We hadden dan ook twee doelen, rode draad was dat het niveau omhoog moest. Zowel voor examens als voor wedstrijden. Examens in december en zodra er ook maar één wedstrijd was, moesten onze judoka’s er staan.

En dat gebeurde! Het waren er niet veel, maar die twee wedstrijden die er waren waren we goed! Laten we beginnen met de pupillen wedstrijden. Glen en Hilde gingen hier coachen. We hadden een stel ervaren judoka’s maar ook een aantal nieuwe winnaars to be. Wat deden ze het goed. Er werden punten gepakt alsof we nooit gestopt waren. Vaantjes, medailles en punten dat was dan ook de samenvatting van deze ochtend. Naast de pupillen was er ook een toernooi waar onze judoka’s waren. Ook hier konden we weer genieten van goed judo. Kenshiro Abbé wist prijzen te winnen met mooi technisch judo. Dit is waar we voor staan en wat waren we trots. Voor de tweede helft van dit seizoen is door de huidige maatregelen alles onzeker. Maar weet dat zodra er een toernooi is, dat we meedoen. We gaan samen met de trainers en hulptrainers kijken of we met meer mensen aanwezig kunnen zijn op het toernooi. Mochten er bijvoorbeeld geen ouders in de zaal mogen, dat judoka’s wel kunnen gaan en wij over ze waken en coachen. Maar zodra dit zich voordoet zal daar meer informatie over komen.

Op de mat op de club probeerde we met trainen een hoog niveau te halen. We hadden helaas in juli geen examens kunnen doen. Het niveau door de lock down was in onze ogen nog niet hoog genoeg. Dus we hadden de focus gezet op 18 december. Onze judoka’s werden zichtbaar beter. Helaas naarmate de trainingen beter werden, werd de wereld door Corona weer onzekerder. Allemaal regels zorgde ervoor dat ouders vrij snel niet meer naar de trainingen mochten kijken. Maar goed, judo ging door voor iedereen. Dit was het belangrijkste. Richting examens werd het wel spannend. De keuze om de examens 1 week te vervroegen werd gemaakt. Op 11 december hielden we onze eerste examens in deze samenstelling. De jeugd was zenuwachtig en wellicht Bas en ik nog wel meer. We wilde ook hier een iets andere aanpak. De trainers staan tijdens de examens op de mat bij de judoka’s. De eerste groep kreeg een examen in de vorm van een les, de tweede groep kreeg hier en daar nog wat tips en vanaf de 3e groep (naarmate ze ouder worden) werd het menens. Maar wat waren we trots. Ook voor ons weer leermomenten naar juli toe, wat we meenemen in de lessen, maar vooral voor de judoka’s een bekroning op hard werken.

Naast judo is er het eerste half jaar ook gezocht naar een nieuwe voorzitter en secretaris. Tijdens de ALV in juni werd afgesproken dat ik nog 1 jaar voorzitter zou zijn. Aangezien trainer zijn en voorzitter van een club niet gezond is voor de club (en wellicht ook niet voor mij :)). Het was niet makkelijk om iemand te vinden. Maar tijdens de ALV in januari kunnen we met trots stemmen voor een nieuw duo in het bestuur. Iets waar ik trots op ben omdat dit zorgt voor stabiliteit binnen onze club. Maar als ik in juli het stokje overdraag, dan zal dit met een dubbel gevoel zijn. Stoppen stond nog niet in mijn agenda. Maar ik snap natuurlijk dat het wel gezonder is. Ook voor mijn eigen privé. Ik mag nog geen namen noemen. Maar het team wat er dadelijk staat is top! Alle vertrouwen in! Zodra de leden het goedkeuren zal de nieuwe secretaris in januari starten en de nieuwe voorzitter in augustus. Ik maak dit seizoen nog af. Hopelijk kunnen we in mei clubkampioenschappen houden en afscheid nemen van een hele groep oud bestuursleden. Er is tenslotte nog steeds geen afscheid genomen van Esther en Roger en hier komt Tamara dan dadelijk bij. Laten we samen duimen dat we ze nog even in het zonnetje kunnen zetten.

Naast judo was er nog veel meer moois afgelopen half jaar. Zo werd Bas voor de eerste keer vader. Brin werd geboren. Ik vraag me oprecht af wat het mooiste moment van zijn 1e seizoenshelft was. Want met een zoon, een zwarte band en trainer worden heb je even een lekker half jaar. Ik mocht mijn 10 jarig voorzitterschap vieren. Iets waar ik zelf wel kort bij heb stilgestaan, maar tijdens de laatste training werd ik verrast met een mooie cadeau en ontzettend lieve woorden van (oud)leden en familie. Ik was oprecht geraakt. Dank jullie wel! 

Nu gaan we genieten van vakantie. Dat is stiekem ook weer even nodig. Helaas wordt door de maatregelen de vakantie met 1 week verlengd, maar zodra we weer mogen in welke hoedanigheid dan ook, zullen we er weer staan. Rest mij jullie allemaal en dan bedoel ik niet alleen onze judoka’s, maar iedereen die onze club een warm hart toedraagt te bedanken voor dit eerste half jaar. Voor de steun, voor het enthousiasme en het vertrouwen in ons. Tot in het nieuwe jaar, dan pakken we door!

Hele fijne feestdagen!

Groet!

Stef ten Haaf
Voorzitter J.V. Kenshiro Abbé