Nu het seizoen ten einde loopt, kijk ik met ontzettend veel trots terug op het afgelopen jaar. Een seizoen vol sportieve hoogtepunten, persoonlijke groei en vooral heel veel mooie momenten op én naast de judomat. Als ik ergens trots op ben, dan is het wel op de ontwikkeling die ik dit jaar binnen onze vereniging heb mogen zien. In het verleden schreef ik vaker een samenvatting op het einde van het seizoen. Ik dacht, laat ik dat weer eens doen. Het was tenslotte een jaar die de boeken in mag!

Na de zomervakantie begonnen we vol enthousiasme aan een nieuw seizoen. Al snel stonden de eerste wedstrijden op het programma en vanaf dat moment volgden de toernooien elkaar in hoog tempo op. Van Geleen tot Assen, van Enschede tot Venray en van Maastricht tot Slagharen; ieder weekend stonden onze judoka's klaar om zichzelf uit te dagen en nieuwe stappen te zetten.

Natuurlijk zijn alle medailles die we dit seizoen gewonnen hebben prachtig om te zien, het was wel echt een record jaar aan podiumplekken, maar daar draait het voor mij nooit om. Waar ik echt blij van word, is wanneer ik technieken uit de training terugzie tijdens wedstrijden of tijdens randori in de les. Mooie grote worpen, slim grondwerk, lef om aan te vallen en judoka's die steeds beter begrijpen waarom ze iets doen. Dat heb ik dit seizoen ontzettend vaak mogen zien. Iedere judoka heeft zich ontwikkelt op zijn of haar eigen tempo en juist die groei maakt mij trots.

En ja, onze wedstrijdgroep heeft dit seizoen enorm grote stappen gezet. Door extra wedstrijdtrainingen, krachttraining onder begeleiding van Roy, persoonlijke trainingsschema's en de samenwerking met Judoschool Van Horssen zie ik dat de basis steeds sterker wordt. De resultaten spreken voor zich, maar nog belangrijker vind ik dat onze judoka's steeds completere sporters worden. Ze leren niet alleen beter judoën, maar ook omgaan met winst, verlies, spanning en verantwoordelijkheid.

Een bijzonder moment dit seizoen was het behalen van de zwarte band door Carmen, Rowyn en Glen. Na maanden van hard trainen en voorbereiden slaagden zij overtuigend voor hun eerste dan. Voor mij persoonlijk was het ook bijzonder om zelf mijn derde dan te mogen ontvangen. Zulke momenten laten zien dat hard werken wordt beloond. Wetende dat de volgende groep alweer klaar staat om dan-examen te doen, laat zien dat we ook op technisch vlak behoorlijk aan de weg timmeren. Onze judoka’s gaan nu al jaren geregeld naar de examens en komen met succes terug op de club.

Gelukkig draait onze vereniging om veel meer dan alleen wedstrijden en promoveren. Ook dit seizoen hebben we weer prachtige activiteiten georganiseerd waar we als club laten zien hoe we dit met z’n allen doen. Marco kwam weer geregeld gastlessen verzorgen bij de senioren. Tijdens de ouder-kindtraining mochten ouders zelf ervaren hoe intensief judo eigenlijk is. De voorjaarsactiviteit met olympisch medaillewinnares Sanne van Dijke was een geweldige belevenis voor jong en oud. Erna met z'n allen lekker een drankje doen en wat eten, was top georganiseerd door ons actieve bestuur. Daarnaast genoten we opnieuw van verschillende trainingsstages, waar onze judoka’s en ook wij als trainers veel nieuwe inspiratie opdeden. Ook de clubkampioenschappen blijven ieder jaar een hoogtepunt. Het is prachtig om jong en oud samen op de mat te zien, met dezelfde passie voor judo. De samenwerking met Judoschool Van Horssen voelt inmiddels als vanzelfsprekend en laat zien hoe mooi judo mensen met elkaar kan verbinden. Gaaf dat we dit jaar op hun clubkampioenschappen waren en zij bij ons. Tijdens deze clubkampioenschappen kreeg Dex de aanmoedingsprijs van het jaar. Dit verdiende hij, gezien zijn ontwikkeling en uitdagingen binnen deze nieuwe leeftijdsklasse. Soms vergeten we hoe kort hij pas bezig is met judo. Dus deze prijs mag hem hieraan herinneren. Aangezien hij er niet was, mochten we een paar dagen later Finn verrassen met de titel Judoka van het Jaar. Een prijs die hij meer dan verdiende door zijn inzet, sportiviteit en plezier op de mat. Finn laat exact dat zien wat wij van een judoka verwachten.

Toch eindigde het seizoen anders dan verwacht. Vlak voor de examens zorgde een gesprongen waterleiding ervoor dat onze sporthal plotseling niet meer gebruikt kon worden. Op zo'n moment zie je pas echt hoe bijzonder onze judofamilie is. Dankzij de gastvrijheid van Judoclub Urmond konden alle examens gewoon doorgaan. De trainingen die uitvielen, maakten we er samen een sportieve bostraining van. Dat typeert onze vereniging: We verzinnen een oplossing, gaan samen lekker sporten en als je dan de grote opkomst ziet, dan is dat echt ontzettend gaaf!

De bandenexamens vormden uiteindelijk een prachtige afsluiting van het seizoen. Van onze jongste turbo-kleuters tot de senioren zag ik hoeveel vooruitgang iedereen heeft geboekt. Nieuwe bandkleuren zijn nooit zomaar een beloning; ze zijn het resultaat van maandenlang hard trainen, doorzetten en blijven geloven in jezelf. Er zijn ook judoka’s waar het examen te vroeg kwam. Dit is nooit een straf. Wij geloven in goed technisch judo. Soms heb je in bepaalde fases extra tijd nodig, zodat het laten juist sneller en makkelijker gaat. Dat is helemaal niet erg. En ja, soms zijn mensen gewoon nog erg jong. Het goede nieuws is: we worden vanzelf ouder.

Voor mij persoonlijk was dit seizoen ook bijzonder omdat ik vijf jaar trainer van onze vereniging mocht zijn. Als ik terugkijk op die periode, ben ik vooral dankbaar. Dankbaar voor het vertrouwen dat ik iedere week krijg, voor alle ouders die hun kinderen aan mij toevertrouwen, voor de vrijwilligers die zich inzetten en voor alle judoka's die iedere training weer met enthousiasme op de mat verschijnen. Ik probeer iedere training opnieuw een omgeving te creëren waarin iedereen zichzelf mag zijn. Waar plezier en respect hand in hand gaan met hard werken. Waar fouten maken mag, zolang je er maar van leert. En waar succes niet alleen wordt gemeten in medailles, maar vooral in de groei die iemand doormaakt als sporter én als mens.

Als ik terugkijk op het afgelopen seizoen overheerst daarom vooral één gevoel: trots. Trots op alles wat jullie samen hebben bereikt. Trots op de sfeer binnen onze vereniging. Trots op de manier waarop iedereen elkaar helpt en sterker maakt. Trots hoe er echt een team ontstond dat elkaar steunt, succes viert en verdriet samen verwerkt. Dat is uiteindelijk waar onze club voor moet staan.

Ik wil daarom alle judoka's, ouders, vrijwilligers, hulptrainers, coaches en bestuursleden bedanken voor hun inzet, vertrouwen en betrokkenheid. Zonder jullie zou onze vereniging niet zijn wat zij vandaag is. Geniet van een welverdiende zomervakantie. Ik kijk er nu al naar uit om jullie na de zomer allemaal weer op de mat te zien. Samen blijven we bouwen aan onze prachtige vereniging en samen blijven we groeien.

Ik sluit af met het woord van 2025-2026: TROTS dat ik trainer van deze mooie club mag zijn.

Fijne vakantie, we zien elkaar 25 augustus weer!